06 13 85 26 14 contact@SOD-Onderzoek.nl

Verslaggevers politie en justitie | Tekening: Theresa Hartgers

HAASTRECHT – Doorgewinterde criminelen zouden de zwakbegaafde Teddy hebben gedwongen om een hennepkwekerij te beginnen in zijn eigen huis. De advocate van Teddy noemt het misselijkmakend hoe de drugscriminelen hem misbruikt hebben. Maar de officier van justitie vraagt zich af of de 28-jarige Haastrechter echt zo dom is: ‘Ik geloof niet dat hij een soort van hulpje is geweest waar geen initiatief vanuit ging.’

Teddy kijkt de hele zitting een beetje verbaasd, alsof hij niet precies weet wat hij in de rechtszaal doet. De 28-jarige man heeft kort stekeltjeshaar en draagt een bloemig shirt. Volgens zijn advocate is zijn doen en laten te vergelijken met een 13-jarige: ‘De jongens die dit doen, weten precies wie ze moeten hebben en daar is Teddy de dupe van geworden.’

Dat is ook het verhaal dat Teddy zelf vertelt aan de rechter: ‘Ik gebruikte veel drugs, nam afstand van mijn familie. Mijn dealer zei: “Weet je wat je moet doen, we gaan een wietplantage voor jou beginnen.” En ik dacht, dat is misschien wel wat. Maar ze hebben me wel een beetje gedwongen.’ Na klachten uit de buurt, vond de politie 216 hennepplanten in zijn huurhuis in Haastrecht.

‘Ik mocht er niet aankomen’

De politierechter stelt allerlei vragen aan Teddy, waar hij kort antwoord op geeft. ‘Met hoeveel vrienden, ja zo noem ik ze maar even, begon u de hennepplantage?’ ‘Vijf.’ ‘Hoe ging dat met aankopen doen?’ ‘Dat regelden zij allemaal.’ ‘Heeft u ergens mee geholpen?’ ‘Ik mocht er eigenlijk niet aankomen. Ik heb wel eens een bakje aarde gevuld.’

‘Wist u dat het fout was?’ ‘Dat besefte ik me niet zo goed.’ ‘Hoe ging dat met de stroom?’ ‘Daar heb ik geen verstand van.’ ‘Heeft u zelf aan de meter gesleuteld?’ ‘Nee, dat hebben zij gedaan.’ ‘Netbeheerder Stedin heeft aangifte gedaan, ze willen een vergoeding. Snapt u dat?’ ‘Ja, dat denk ik wel.’

Gedwongen

De politierechter en de officier van justitie zijn verrast door de verklaring van Teddy. ‘Bij de politie vertelde u dat u het allemaal zelf heeft gedaan, ook het stelen van de stroom. Want daar had u wel verstand van, zei u toen. Nu zegt u voor het eerst dat u werd gedwongen’, houdt de rechter hem voor.

Teddy begint zachtjes te snikken. ‘Ik was heel erg bang. Ik ben nu drie jaar verder en ik moet het toch een keer zeggen.’ De Haastrechter veegt zijn ogen af met een papieren zakdoekje dat zijn advocate hem aangeeft. ‘Heeft u ooit geld gekregen?’, wil de rechter weten. ‘Nooit.’ ‘Maar u bleef wel doorgaan?’ Teddy snikt: ‘Niet vrijwillig.’

‘Nooit namen noemen’

De officier heeft haar twijfels: ‘U vertelt bij de politie tot in detail hoe u de koolstoffilters heeft opgehangen, waar u ze kocht en hoe ze eruit zagen. Hoe kan dat?’ ‘Ik heb toch gezien hoe ze het deden,’ zegt Teddy. ‘Die jongens hebben me uitgelegd wat ik moest zeggen als ik gepakt zou worden. En dat ik nooit namen mocht noemen.’

Volgens de rechter ligt de waarheid ergens in het midden. ‘U heeft het zeker niet alleen gedaan, maar u heeft wel een rol gehad. U heeft niet alleen uw huis ter beschikking gesteld, u heeft meegeholpen in de kwekerij en u heeft geholpen bij het wegnemen van stroom.’ Ze legt een taakstraf van 120 uur op, waarvan 60 uur voorwaardelijk. ‘En u moet 4.300 euro betalen aan Stedin. Ik begrijp dat het veel geld is, maar daar kunt u afspraken over maken.’

In het kader van de privacy zijn de namen gefingeerd.

Dit is een artikel in de reeks: ‘Bij de politierechter’. Meer verhalen lezen?

Bron: Omroep West